Replika słupka granicznego

 Zrekonstruowany słupek graniczny nr 1, jaki znajdował się w tym miejscu w okresie międzywojennym na wyznaczonej w roku 1919 granicy pomiędzy II Rzeczpospolitą Polską a Rzeszą Niemiecką. Umieszczona na nim napis i data: Versailles 28.06.1919 odnosił się do momentu podpisania w podparyskim Wersalu przez zwycięskie państwa Traktatu Pokojowego z Niemcami, który ustanawiał nowy ład polityczny po zakończeniu  I wojny światowej.
 Tego samego dnia w imieniu Polski podpis pod Traktatem  Wersalskim złożyli również Ignacy Paderewski i Roman Dmowski. W dniu  1 września 1919 roku Polska ratyfikowała jego postanowienia, na mocy których przyznano naszemu krajowi obszar wybrzeża z linią brzegową o długości 147 km,  w tym 73  km przypadających na Półwysep Helski.  Formalne przejęcie przyznanego wybrzeża przez administrację II Rzeczpospolitej nastąpiło pół roku później w dniu 10 lutego1920 roku, po symbolicznych zaślubinach Polski z morzem, dokonanych w Pucku przez gen. Józefa Hallera i jego Błękitną Armię.
           Granica sięgająca morza była spełnieniem pragnień naszych rodaków walczących o niepodległość kraju, dlatego miejsce to – będące wówczas jego najbardziej północno-zachodnim kresem – stało się celem patriotycznych wycieczek organizowanych przez polskie organizacje i towarzystwa kombatancko-narodowe.  
          We wrześniu 1939 roku po zajęciu wybrzeża przez Niemców, ten granitowy kamień – według relacji okolicznych mieszkańców - został ścięty i zawieziony jako trofeum wojenne Hitlerowi. Inni świadkowie twierdzili jednak, że słupek przetrwał wojnę i został zniszczony dopiero w późniejszych latach.

Opracował Mirosław Kuklik